Zondag kwamen we aan in El Calafate, het meest zuidelijke punt op de wereld waar we ooit geweest zijn ! een enorm contrast met de vorige weken : vanuit het vliegtuig zagen we niks anders dan uitgestrekte steppe, meertjes en besneeuwde bergtoppen. geen levende ziel te bespeuren in de verre omtrek. Vooral het temperatuurverschil was wennen. vorige week lagen we nog op het strand in Rosario, hier temperaturen rond het vriespunt en een snijdende wind.
Maar wat een ongelofelijk mooie landschappen, niet gewoon !
De Perito Moreno gletsjer is echt spectaculair, een muur van felblauw ijs van 60 m hoog en 2,5 km breed. Af en toe komt er met luid gekraak een gigantische brok naar beneden gedonderd. En we hebben er zelfs op gewandeld met speciale 'crampones', een soort ijsspikes die je onder je schoenen moet binden. Tof ! (bedankt voor tip Katrien T :)
Volgende halte was El Chalten, een dorpje aan de voet van de Andes. Geen gewone bergen zoals we ze tot dan gezien hadden, maar wel indrukwekkende, granieten pieken waaronder de Fitz Roy en de Cerro Torre. Hier hebben we 3 lange dagwandelingen gemaakt, en al zijn we geen rasechte trekkers, het was echt zwaar (en) de moeite ! zo'n mooie panorama's zullen we niet vaak meer tegenkomen.
Morgenmiddag vliegen we terug naar Buenos Aires en het einde van ons verlof komt dan meteen erg dichtbij, maandagavond vertrekt onze terugvlucht. De tijd vliegt elke keer te snel op vakantie..
Hopelijk tot snel !
groetjes,
An & Johan
PS : Het lukt ons nu niet om foto's toe te voegen dus die hebben jullie nog te goed als we elkaar terugzien ! (de selectie uiteraard, het zijn er weer bijna 2000..)
vrijdag 6 november 2009
zaterdag 31 oktober 2009
Corrientes - Salta - Rosario
hola,
een blog bijhouden lukt ons deze reis blijkbaar moeilijk, precies altijd toffere dingen te doen dan achter de computer zitten.
Hier een samenvatting van wat we gedaan hebben na de geweldige Iguazu-watervallen :
- Corrientes, stad aan de brede Parana-rivier op weg naar Salta : een verrassend toffe stopover, zalig zonnig maar niet broeierig heet zoals in Iguazu. Veel terrasjes en flaneren op de costanera (den dijk zoals we hier zeggen), de rivier was bijna zo breed dat we bijna geloofden dat we aan de zee waren, alleen jammer dat de bordjes met 'playa' erop nog een halve meter onder water stonden. We waren de enige niet-argentijnse toeristen en trokken daardoor iets meer de aandacht, maar allemaal supervriendelijk. Johans aandacht daarentegen werd vooral getrokken door de ultra-korte rokjes die bij de meisjesuniformen hoorden van de plaatselijke middelbare scholen.
- regio rond stad Salta, ook wel Salta La Linda genoemd (de Schone). Onze eerste indruk kon de bijnaam niet bevestigen want we kwamen aan in een kleine zandstorm, de lucht zag bruin, geen zon te zien en alles onder het stof. Bovendien was het er behoorlijk koud en omdat ze dat daar blijkbaar niet gewoon zijn, lag de stad er nogal verlaten bij. Gelukkig klaarde het de volgende dag op en ondertussen vinden we de bijnaam wel helemaal terecht. Vandaar dat we uiteindelijk bijna een week in de buurt bleven plakken. Het meest onder de indruk waren we nog van het landschap in de regio. Alle excursies waren zo duur dat we besloten een auto te huren, een roadtrip van 850 km op 3 dagen langs
- de Quebrada de Humahuaca : prachtig, veelkleurig berglandschap, meer een woestijn met een smalle strook groen waar een mini-riviertje stroomt. Adembenemend mooi.
- de Salinas Grandes : een zoutvlakte tussen de bergtoppen waar zout gewonnen wordt uit kleine openingen in de zoutkorst
- natuurpark Calilegua : ongelofelijk dat er bij de woestijn van de Quebrada ook tropische cloud forests kunnen bestaan. Er zijn er 3 in de regio waarvan de toppen steeds in de wolken zitten.
In principe hadden we de auto maar voor 2 dagen gehuurd maar ons pension tussen de bergen was zo perfect dat we uiteindelijk het agentschap gebeld hebben om er nog een extra dagje aan te breien.
Terug in Salta trakteerden we ons op een supermooi hotelletje in het oude centrum, jeuj !
Toch nog een excursie geboekt naar Cachi, een koloniaal dorpje in de Calchaquies vallei, maar best dat we niet zelf reden want de weg ernaartoe tussen bergen van 4 a 5000 m hoog was wondermooi maar niet echt geschikt voor kleine fiatjes zonder 4x4 aandrijving..
Onze vrolijke gids Juan-Jo maakte er geen probleem van. Al kauwend op coca-bladeren (dan gaat je honger over en word je minder snel moe) entertaint hij ons met sappige anekdotes over de streek.
- Rosario : gisterenmorgen aangekomen met de nachtbus, onze tussenstop naar Buenos Aires (waar we zondag een vlucht nemen naar het zuiden). Een toffe stad, beetje jammer dat we maar 1,5 dag kunnen blijven). Vrijdag was het er enorm heet, maar gelukkig ligt de stad aan een grote rivierdelta incl een paar zalige strandjes. Zo hebben we Johans verjaardag aan het strand kunnen vieren, in de zon o.a. met een grote karaf limonada casera (verse met echte limoenen en suiker natuurlijk, we zijn er zwaar aan verslaafd)
- Buenos Aires: hier zijn we sinds vanavond terug, deze keer om het vliegtuig te nemen naar El Calafate. Dit wordt onze uitvalsbasis om de gigantische gletsjer Perito Moreno te zien en een stuk van Patagonie.
We vrezen dat ons thermisch ondergoed, muts en handschoenen daar zeker van pas zullen komen !
maar daarover hopelijk meer over enkele dagen ..
saludos a todos !
Johan & An
een blog bijhouden lukt ons deze reis blijkbaar moeilijk, precies altijd toffere dingen te doen dan achter de computer zitten.
Hier een samenvatting van wat we gedaan hebben na de geweldige Iguazu-watervallen :
- Corrientes, stad aan de brede Parana-rivier op weg naar Salta : een verrassend toffe stopover, zalig zonnig maar niet broeierig heet zoals in Iguazu. Veel terrasjes en flaneren op de costanera (den dijk zoals we hier zeggen), de rivier was bijna zo breed dat we bijna geloofden dat we aan de zee waren, alleen jammer dat de bordjes met 'playa' erop nog een halve meter onder water stonden. We waren de enige niet-argentijnse toeristen en trokken daardoor iets meer de aandacht, maar allemaal supervriendelijk. Johans aandacht daarentegen werd vooral getrokken door de ultra-korte rokjes die bij de meisjesuniformen hoorden van de plaatselijke middelbare scholen.
- regio rond stad Salta, ook wel Salta La Linda genoemd (de Schone). Onze eerste indruk kon de bijnaam niet bevestigen want we kwamen aan in een kleine zandstorm, de lucht zag bruin, geen zon te zien en alles onder het stof. Bovendien was het er behoorlijk koud en omdat ze dat daar blijkbaar niet gewoon zijn, lag de stad er nogal verlaten bij. Gelukkig klaarde het de volgende dag op en ondertussen vinden we de bijnaam wel helemaal terecht. Vandaar dat we uiteindelijk bijna een week in de buurt bleven plakken. Het meest onder de indruk waren we nog van het landschap in de regio. Alle excursies waren zo duur dat we besloten een auto te huren, een roadtrip van 850 km op 3 dagen langs
- de Quebrada de Humahuaca : prachtig, veelkleurig berglandschap, meer een woestijn met een smalle strook groen waar een mini-riviertje stroomt. Adembenemend mooi.
- de Salinas Grandes : een zoutvlakte tussen de bergtoppen waar zout gewonnen wordt uit kleine openingen in de zoutkorst
- natuurpark Calilegua : ongelofelijk dat er bij de woestijn van de Quebrada ook tropische cloud forests kunnen bestaan. Er zijn er 3 in de regio waarvan de toppen steeds in de wolken zitten.
In principe hadden we de auto maar voor 2 dagen gehuurd maar ons pension tussen de bergen was zo perfect dat we uiteindelijk het agentschap gebeld hebben om er nog een extra dagje aan te breien.
Terug in Salta trakteerden we ons op een supermooi hotelletje in het oude centrum, jeuj !
Toch nog een excursie geboekt naar Cachi, een koloniaal dorpje in de Calchaquies vallei, maar best dat we niet zelf reden want de weg ernaartoe tussen bergen van 4 a 5000 m hoog was wondermooi maar niet echt geschikt voor kleine fiatjes zonder 4x4 aandrijving..
Onze vrolijke gids Juan-Jo maakte er geen probleem van. Al kauwend op coca-bladeren (dan gaat je honger over en word je minder snel moe) entertaint hij ons met sappige anekdotes over de streek.
- Rosario : gisterenmorgen aangekomen met de nachtbus, onze tussenstop naar Buenos Aires (waar we zondag een vlucht nemen naar het zuiden). Een toffe stad, beetje jammer dat we maar 1,5 dag kunnen blijven). Vrijdag was het er enorm heet, maar gelukkig ligt de stad aan een grote rivierdelta incl een paar zalige strandjes. Zo hebben we Johans verjaardag aan het strand kunnen vieren, in de zon o.a. met een grote karaf limonada casera (verse met echte limoenen en suiker natuurlijk, we zijn er zwaar aan verslaafd)
- Buenos Aires: hier zijn we sinds vanavond terug, deze keer om het vliegtuig te nemen naar El Calafate. Dit wordt onze uitvalsbasis om de gigantische gletsjer Perito Moreno te zien en een stuk van Patagonie.
We vrezen dat ons thermisch ondergoed, muts en handschoenen daar zeker van pas zullen komen !
maar daarover hopelijk meer over enkele dagen ..
saludos a todos !
Johan & An
dinsdag 20 oktober 2009
hola amigos,
het heeft even geduurd voor we onze jaarlijkse reisblog gereanimeerd kregen, maar na enkele mislukte pogingen is het nu dan toch gelukt.
Donderdagavond ! 15/10 kwamen we aan in Buenos Aires, wat een stad !
BA of capital federal -voor de locals- is een veelzijdige, toffe stad die eigenlijk heel Europees aanvoelt. best bizar na een reis van 16 uur..
Daar 2 dagen op ons gemakje rondgewandeld met de nodige terrasjes en ijsjes onderweg en onze ogen uitgekeken. Ook al meteen kennis gemaakt met het hoge carnivoor-gehalte van de gemiddelde argentijn. Als je de gigantische steaks, chorizoworsten en ander vlees op de alom tegenwoordige bbq ziet dan zou je bijna geloven dat ze met gemak een halve koe per week verorberen.
BA ligt aan de monding van een gigantisch deltagebied en daar hebben we zondag iets van gezien bij ons bezoekje aan Tigre, een historisch dorpje vanwaar we een boot hebben genomen naar een eiland in de delta. Heel mooi en rustig, we hadden al bijna spijt dat we hier geen nachtje hebben doorgebracht. Zondagavond hebben we dan de nachtbus genomen naar Puerto de Iguazu, het laatste Argentijnse dorp voor de bekende Iguazu watervallen op de grens met Brazilie en Paraguay. Gelukkig daar goed uitgeslapen aangekomen want hadden de comfortabelste formule uitgekozen, all in en zelfs champagne on board ! en goeie oorstopjes doen wonderen :)
Gisteren de buurt verkend en nog even aan het minizwembadje van ons hotel gelegen. En vandaag hebben we de lokale bus genomen naar de watervallen. Waw, echt e-norm de moeite ! Ik heb Johan zelden zo onder de indruk geweten, maar het was dan ook groots in alle opzichten. Het had hier blijkbaar de voorbije weken al flink geregend, wat uitzonderlijk is omdat het natte seizoen hier nog moet beginnen, en de watervallen waren hierdoor nog groter dan normaal. Gelukkig was de tropische zon er vandaag wel en we hebben er zwaar van genoten ! Morgen trekken we waarschijnlijk voor 1 dagje over de grens met Brazilie en morgenavond nemen we alweer de nachtbus richting Corrientes. Jammer dat de afstanden hier zo groot zijn tussen de mooiste bestemmingen, maar het is tot nu al heel erg de moeite !
Goed, tot zover ons eerste verslag, hopelijk alles goed met jullie allemaal en tot over enkele weken.
johan en an
het heeft even geduurd voor we onze jaarlijkse reisblog gereanimeerd kregen, maar na enkele mislukte pogingen is het nu dan toch gelukt.
Donderdagavond ! 15/10 kwamen we aan in Buenos Aires, wat een stad !
BA of capital federal -voor de locals- is een veelzijdige, toffe stad die eigenlijk heel Europees aanvoelt. best bizar na een reis van 16 uur..
Daar 2 dagen op ons gemakje rondgewandeld met de nodige terrasjes en ijsjes onderweg en onze ogen uitgekeken. Ook al meteen kennis gemaakt met het hoge carnivoor-gehalte van de gemiddelde argentijn. Als je de gigantische steaks, chorizoworsten en ander vlees op de alom tegenwoordige bbq ziet dan zou je bijna geloven dat ze met gemak een halve koe per week verorberen.
BA ligt aan de monding van een gigantisch deltagebied en daar hebben we zondag iets van gezien bij ons bezoekje aan Tigre, een historisch dorpje vanwaar we een boot hebben genomen naar een eiland in de delta. Heel mooi en rustig, we hadden al bijna spijt dat we hier geen nachtje hebben doorgebracht. Zondagavond hebben we dan de nachtbus genomen naar Puerto de Iguazu, het laatste Argentijnse dorp voor de bekende Iguazu watervallen op de grens met Brazilie en Paraguay. Gelukkig daar goed uitgeslapen aangekomen want hadden de comfortabelste formule uitgekozen, all in en zelfs champagne on board ! en goeie oorstopjes doen wonderen :)
Gisteren de buurt verkend en nog even aan het minizwembadje van ons hotel gelegen. En vandaag hebben we de lokale bus genomen naar de watervallen. Waw, echt e-norm de moeite ! Ik heb Johan zelden zo onder de indruk geweten, maar het was dan ook groots in alle opzichten. Het had hier blijkbaar de voorbije weken al flink geregend, wat uitzonderlijk is omdat het natte seizoen hier nog moet beginnen, en de watervallen waren hierdoor nog groter dan normaal. Gelukkig was de tropische zon er vandaag wel en we hebben er zwaar van genoten ! Morgen trekken we waarschijnlijk voor 1 dagje over de grens met Brazilie en morgenavond nemen we alweer de nachtbus richting Corrientes. Jammer dat de afstanden hier zo groot zijn tussen de mooiste bestemmingen, maar het is tot nu al heel erg de moeite !
Goed, tot zover ons eerste verslag, hopelijk alles goed met jullie allemaal en tot over enkele weken.
johan en an
woensdag 19 november 2008
Wisten-jullie-dat..
* we hier gemiddeld om 9u 's avonds in bed liggen met een boek ? (we're such party animals ! ;) en staan gemiddeld om half 7 op.. Dat lukt ons thuis nooit (en maar best) !
Op een of andere manier was dat voor ons het evenwicht tussen de jetlag, het bioritme zoals het eigenlijk voor een mens bedoeld is en de onmogelijk vroege vertrekuren van de bussen.
Toch weinig last van gehad met zoveel uurtjes slaap.
Aantal bewust meegemaakte zonsopgangen : 7 !
*Mexico, Guatemala en Belize bezaaid zijn met 'topes' ?
Dit zijn vreselijk irritante verkeersdrempels waarop je de schokdempers van je auto in een recordtijd in frennen rijdt en zelf een whiplash oploopt ! Blijkbaar was dit hier de enige, effectieve oplossing om de snelheid onder controle te houden, toch 1 ding dat we niet zullen missen na onze reis.
* het eten dat ze ons in Europa in een mexicaans restaurant voorschotelen maar met moeite lijkt op de realiteit ? De tortilla pannenkoekjes zijn ongeveer het enige overeenkomende ingrediënt.
Wel alomtegenwoordig hier : bonensaus !
* Je hier geen wc-papier in de wc-pot mag gooien ? enkel in de vuilbak ernaast want de smalle leidingen zijn er simpelweg niet op voorzien, gezellig ! Dit waren we wel al meer tegengekomen op onze reizen maar het blijft wennen..
* in Mexico-stad mannen en vrouwen in afzonderlijke metrostellen moeten zitten na 19u en voor 08u 's morgens ? Een maatregel om vrouwen te beschermen tegen opdringerige mannen die zich tegen hen aanschurken in een drukke metro, of erger..
Dit weten we zelf eigenlijk ook nog maar net, omdat Johan plots opmerkte dat hij de enige man was in ons wagonnetje en serieus scheef bekeken werd :)
* wij morgen alweer het vliegtuig opstappen richting Belgie ? Dit vinden we op dit moment iets minder tof want ons verlof is echt voorbij gevlogen ! :(
Maar we klagen natuurlijk niet, het waren 3 superweken en we hebben onze batterijen helemaal kunnen opladen !
* we bij benadering 1200 foto's hebben getrokken en jullie graag lastig vallen met de selectie ?
Tot snel !
An en Johan
Op een of andere manier was dat voor ons het evenwicht tussen de jetlag, het bioritme zoals het eigenlijk voor een mens bedoeld is en de onmogelijk vroege vertrekuren van de bussen.
Toch weinig last van gehad met zoveel uurtjes slaap.
Aantal bewust meegemaakte zonsopgangen : 7 !
*Mexico, Guatemala en Belize bezaaid zijn met 'topes' ?
Dit zijn vreselijk irritante verkeersdrempels waarop je de schokdempers van je auto in een recordtijd in frennen rijdt en zelf een whiplash oploopt ! Blijkbaar was dit hier de enige, effectieve oplossing om de snelheid onder controle te houden, toch 1 ding dat we niet zullen missen na onze reis.
* het eten dat ze ons in Europa in een mexicaans restaurant voorschotelen maar met moeite lijkt op de realiteit ? De tortilla pannenkoekjes zijn ongeveer het enige overeenkomende ingrediënt.
Wel alomtegenwoordig hier : bonensaus !
* Je hier geen wc-papier in de wc-pot mag gooien ? enkel in de vuilbak ernaast want de smalle leidingen zijn er simpelweg niet op voorzien, gezellig ! Dit waren we wel al meer tegengekomen op onze reizen maar het blijft wennen..
* in Mexico-stad mannen en vrouwen in afzonderlijke metrostellen moeten zitten na 19u en voor 08u 's morgens ? Een maatregel om vrouwen te beschermen tegen opdringerige mannen die zich tegen hen aanschurken in een drukke metro, of erger..
Dit weten we zelf eigenlijk ook nog maar net, omdat Johan plots opmerkte dat hij de enige man was in ons wagonnetje en serieus scheef bekeken werd :)
* wij morgen alweer het vliegtuig opstappen richting Belgie ? Dit vinden we op dit moment iets minder tof want ons verlof is echt voorbij gevlogen ! :(
Maar we klagen natuurlijk niet, het waren 3 superweken en we hebben onze batterijen helemaal kunnen opladen !
* we bij benadering 1200 foto's hebben getrokken en jullie graag lastig vallen met de selectie ?
Tot snel !
An en Johan
donderdag 13 november 2008
Guatemala : Lago Atitlan en Antigua
Zaterdag hebben we de grens met Guatemala overgestoken. In 1 lange rit van San Cristobal naar Panajachel, aan het Atitlan meer. De grens over geraken ging al bij al vlot maar de overgang was even bruusk als typerend: meteen na de grenspost was de hoofdweg - die trouwens meer op een landweg leek -afgesloten door een chaotische dorpsmarkt, de alternatieve route bleek een minuscuul steegje te zijn.
Na 10 uur (!) in een minibus kwamen we uiteindelijk aan in Panajachel, het grootste en meest toeristische dorp aan de oevers van het meer, te laat om de boot te nemen naar San Pedro aan de overzijde. Beetje een anticlimax want ondertussen was het donker en bleek Pana een ware tourist-trap te zijn : 1 lange straat vol winkeltjes, hotels en luide cafe's, niet pmeteen our cup of tea. Gelukkig was het contrast des te groter toen we de volgende morgen vroeg de boot namen. Het landschap is er ongelofelijk mooi : het meer is omringd door groene heuvels, rustige dorpjes en een keten van vulkanen waarvan er 3 de horizon domineren.
San Pedro was gelukkig meteen veel relaxter, al viel ons al snel op dat de meeste pensions eigendom waren van overjaarse Amerikaanse en Europese hippies. Na de zware rit van de vorige dag besloten we onszelf te verwennnen en kozen voor een heel tof en comfortabel hotelletje aan het meer, inclusief hangmat met zicht op het meer en de vulkaan San Pedro (+3000 m). Daar hebben we 3 dagen genoten van het prachtige uitzicht, meer gevarieerd eten (ook gerechten zonder bonen ! :),een kayaktocht op het meer en hebben we het dagelijkse leven van de locals kunnen observeren in de omliggende dorpjes, tof !
Gisteren hebben we dan de bus genomen naar Antigua (gelukkig maar 2 uurtjes deze keer, da's ondertussen peanuts), de vroegere hoofdstad van Guatemala en zogezegd de mooiste stad van Centraal Amerika.. En dat blijkt helemaal terecht. Antigua ademt een zalige sfeer uit: heel gezellige straatjes met eeuwenoude, koloniale gebouwen, kweetniehoeschoon ! We hebben hier weeral een hele reeks foto's getrokken en zitten ondertussen al over de 800 stuks, zo zot.. Morgen gaan we samen met een gids een stukje beklimmen van de Pacaya, een van de vulkanen in de buurt, we moeten om half 6 uit onze nest, ay caramba.. Hopelijk lukt het ons volgende keer om enkele foto's online te zetten want er is altijd wel 1 of ander technisch probleem waardoor het niet lukt.
Groetjes !
An en Johan
Na 10 uur (!) in een minibus kwamen we uiteindelijk aan in Panajachel, het grootste en meest toeristische dorp aan de oevers van het meer, te laat om de boot te nemen naar San Pedro aan de overzijde. Beetje een anticlimax want ondertussen was het donker en bleek Pana een ware tourist-trap te zijn : 1 lange straat vol winkeltjes, hotels en luide cafe's, niet pmeteen our cup of tea. Gelukkig was het contrast des te groter toen we de volgende morgen vroeg de boot namen. Het landschap is er ongelofelijk mooi : het meer is omringd door groene heuvels, rustige dorpjes en een keten van vulkanen waarvan er 3 de horizon domineren.
San Pedro was gelukkig meteen veel relaxter, al viel ons al snel op dat de meeste pensions eigendom waren van overjaarse Amerikaanse en Europese hippies. Na de zware rit van de vorige dag besloten we onszelf te verwennnen en kozen voor een heel tof en comfortabel hotelletje aan het meer, inclusief hangmat met zicht op het meer en de vulkaan San Pedro (+3000 m). Daar hebben we 3 dagen genoten van het prachtige uitzicht, meer gevarieerd eten (ook gerechten zonder bonen ! :),een kayaktocht op het meer en hebben we het dagelijkse leven van de locals kunnen observeren in de omliggende dorpjes, tof !
Gisteren hebben we dan de bus genomen naar Antigua (gelukkig maar 2 uurtjes deze keer, da's ondertussen peanuts), de vroegere hoofdstad van Guatemala en zogezegd de mooiste stad van Centraal Amerika.. En dat blijkt helemaal terecht. Antigua ademt een zalige sfeer uit: heel gezellige straatjes met eeuwenoude, koloniale gebouwen, kweetniehoeschoon ! We hebben hier weeral een hele reeks foto's getrokken en zitten ondertussen al over de 800 stuks, zo zot.. Morgen gaan we samen met een gids een stukje beklimmen van de Pacaya, een van de vulkanen in de buurt, we moeten om half 6 uit onze nest, ay caramba.. Hopelijk lukt het ons volgende keer om enkele foto's online te zetten want er is altijd wel 1 of ander technisch probleem waardoor het niet lukt.
Groetjes !
An en Johan
vrijdag 7 november 2008
San Cristobal de las Casas
Hola,
Onze strandvakantie in Mazunte was nog heel relaxed en tropisch, niet veel gedaan behalve zwemmen, lezen, verse aguas con limon drinken en gegeten.. of toch : we hebben met mega schildpadden gezwommen ! dat was wel tof, al kwam het er meer op neer dat onze kapitein onderweg plots uit ons bootje dook en zich op een nietsvermoedende schildpad stortte, en wij mochten het arme beest dan vasthouden en er mee onderduiken.. hij vertelde er dan nog bij dat het de kunst was om dit trucje te volbrengen zonder een hersenschudding op te lopen op het schild van het beest :) Mazunte was echt zalig op alle vlakken (merci voor de tip sarah en sven!) en had maar 1 nadeel : het stikte daar van de agressieve mosquitos na zonsondergang...om zot van te worden, en had nog bijna 60 beten opgelopen ondanks mijn belachelijk warme outfit waarin ik me te pletter zweette.
Ondertussen zitten we al 2 dagen in San Cristobal de las Casas, een koloniaal stadje op meer dan 2000 m hoogte (net zoals mexico city trouwens). Het verschil qua klimaat is behoorlijk extreem, hier zakt de temperatuur 's avonds onder de 10 graden en we liggen hier onder 2 wollen dekens in bed ! gelukkig is het overdag wel lekker warm in de zon, dus we hebben niets te klagen. Johan moet mij hier weeral tegenhouden om heel ons budget op te kopen aan de mooie, veelkleurige hangmatten, tassen, sjaaltjes en juwelen.. (lukt hem niet altijd hehe ;)
un saludo a todos y que os vaya bien !
an & johan
Onze strandvakantie in Mazunte was nog heel relaxed en tropisch, niet veel gedaan behalve zwemmen, lezen, verse aguas con limon drinken en gegeten.. of toch : we hebben met mega schildpadden gezwommen ! dat was wel tof, al kwam het er meer op neer dat onze kapitein onderweg plots uit ons bootje dook en zich op een nietsvermoedende schildpad stortte, en wij mochten het arme beest dan vasthouden en er mee onderduiken.. hij vertelde er dan nog bij dat het de kunst was om dit trucje te volbrengen zonder een hersenschudding op te lopen op het schild van het beest :) Mazunte was echt zalig op alle vlakken (merci voor de tip sarah en sven!) en had maar 1 nadeel : het stikte daar van de agressieve mosquitos na zonsondergang...om zot van te worden, en had nog bijna 60 beten opgelopen ondanks mijn belachelijk warme outfit waarin ik me te pletter zweette.
Ondertussen zitten we al 2 dagen in San Cristobal de las Casas, een koloniaal stadje op meer dan 2000 m hoogte (net zoals mexico city trouwens). Het verschil qua klimaat is behoorlijk extreem, hier zakt de temperatuur 's avonds onder de 10 graden en we liggen hier onder 2 wollen dekens in bed ! gelukkig is het overdag wel lekker warm in de zon, dus we hebben niets te klagen. Johan moet mij hier weeral tegenhouden om heel ons budget op te kopen aan de mooie, veelkleurige hangmatten, tassen, sjaaltjes en juwelen.. (lukt hem niet altijd hehe ;)
un saludo a todos y que os vaya bien !
an & johan
maandag 3 november 2008
Mexico-City / Oaxaca / Mazunte
hoi allemaal,
het heeft een tijdje geduurd om tot een internetcafe te geraken want we hebben het te druk gehad met onze ogen uit te kijken. Ondertussen al 3 haltes doorkruist : Mexico-City, Oaxaca en kuststadje Mazunte.
We zullen beginnen bij onze aankomst, al meteen een avontuur want bleek dat ik met de foute rugzak was buiten gekomen ! Echt straf maar gelukkig viel het mee om dat op te lossen en een uurtje later zaten we in de metro richting centrum. Toch handig meegenomen dat we wat spaans kunnen ! Trouwens, die 1ste dag was trouwens ook de langste verjaardag van Johan tot nu toe (27 uur !).
Mexico-City vonden we enorm de moeite.. Druk ja, luid zeker, maar vanalles te zien en te beleven en heel kleurrijk. We hebben dan ook het geluk gehad om hier met Dia de los Muertos te belanden, de tegenhanger van onze Allerheiligen maar met 1 groot verschil : dat is hier een gigantisch feest !
2de halte : Oaxaca, een heel sfeervol stadje met gezellige marktjes. Nog meer feestgedruis, muziek in de straten, mensen verkleed als geraamte of heks, we hebben geen kans gekregen om ons te vervelen. Hier hadden we ook een half dagje uitgetrokken om Monte Alban te bezoeken, een oude, historische site van de Zapotecas op een heuveltop, meer dan 2000 jaar oud. Dat volkje wist hun plekjes goed uit te kiezen want vanop de berg hadden we een fantastisch zicht op de valleien rondom.
3de halte : Mazunte, een dorpje aan de stille oceaan. Hier zijn we pas enkele uurtjes geleden toegekomen na een vreselijke busrit, maar het was het helemaal waard toen we aankwamen. Net op tijd om de zonsondergang te zien aan een kleine, idyllische baai. Morgen en overmorgen hebben we een rustpauze ingelast en gaan we met een boekje op het strand liggen.
Onze tickets voor de nachtbus woensdagnacht naar San Cristobal de las Casas zijn al geboekt, we houden jullie zeker op de hoogte en proberen een van de volgende dagen nog enkele foto's te posten.
un saludo,
An & Johan
het heeft een tijdje geduurd om tot een internetcafe te geraken want we hebben het te druk gehad met onze ogen uit te kijken. Ondertussen al 3 haltes doorkruist : Mexico-City, Oaxaca en kuststadje Mazunte.
We zullen beginnen bij onze aankomst, al meteen een avontuur want bleek dat ik met de foute rugzak was buiten gekomen ! Echt straf maar gelukkig viel het mee om dat op te lossen en een uurtje later zaten we in de metro richting centrum. Toch handig meegenomen dat we wat spaans kunnen ! Trouwens, die 1ste dag was trouwens ook de langste verjaardag van Johan tot nu toe (27 uur !).
Mexico-City vonden we enorm de moeite.. Druk ja, luid zeker, maar vanalles te zien en te beleven en heel kleurrijk. We hebben dan ook het geluk gehad om hier met Dia de los Muertos te belanden, de tegenhanger van onze Allerheiligen maar met 1 groot verschil : dat is hier een gigantisch feest !
2de halte : Oaxaca, een heel sfeervol stadje met gezellige marktjes. Nog meer feestgedruis, muziek in de straten, mensen verkleed als geraamte of heks, we hebben geen kans gekregen om ons te vervelen. Hier hadden we ook een half dagje uitgetrokken om Monte Alban te bezoeken, een oude, historische site van de Zapotecas op een heuveltop, meer dan 2000 jaar oud. Dat volkje wist hun plekjes goed uit te kiezen want vanop de berg hadden we een fantastisch zicht op de valleien rondom.
3de halte : Mazunte, een dorpje aan de stille oceaan. Hier zijn we pas enkele uurtjes geleden toegekomen na een vreselijke busrit, maar het was het helemaal waard toen we aankwamen. Net op tijd om de zonsondergang te zien aan een kleine, idyllische baai. Morgen en overmorgen hebben we een rustpauze ingelast en gaan we met een boekje op het strand liggen.
Onze tickets voor de nachtbus woensdagnacht naar San Cristobal de las Casas zijn al geboekt, we houden jullie zeker op de hoogte en proberen een van de volgende dagen nog enkele foto's te posten.
un saludo,
An & Johan
Abonneren op:
Reacties (Atom)
